بحران ناامنیهای استانمان با سیاستهای نادست دولت نهم
اخیراً یکی ازنشریات داخلی استان مصاحبهای با ریاست محترم دادگستری سیستان و بلوچستان و مرد اول دستگاه قضا در استان، حجتالاسلام ابراهیم نکونام انجام داده است که درنوع خود گفتگویی است خواندنی؛ اما برخی نکات آن قابل تأمل است.
آقای نکونام درپاسخ به این سؤال که: شما به عنوان عضو شورای تأمین استان عملکرد مسئولین سیاسی را چقدر درتشدید ناامنیها، مؤثر میدانید؟ اظهار داشته اند: «این القاء شخصی است و نباید القاءات شخصی را دخالت داد. بعضی از این حرفهای شما را عبدالمالک می زند، فلان مولوی میزند!!» و در ادامه گفتهاند: «استان شما تاب این نوع سؤلات را ندارد.»
حال سؤال این است که آیا بیان واقعیتها القاء است؟ آیا میتوان از واقعیت گریخت و حقایق را پوشاند؟ وقتی در یک جامعه احساسات ناسیونالیستی افرادی غلبه میکند و باعث تشدید ناامنیها و اختلافات میگردد، مگر فلان مولوی یا فلان روزنامه نگار حق ندارد به افرادی که نواقص و بیتدبیریهایشان سایه شوم و منحوس ناامنی را بر سر مردم کشانده است متذکر شده آنان را بر خطایشان مطلع گردانند؟ مگر تذکر دادن به مسئولین آیه یأس خواندن است؟ آیا استان ما تا این حد کم ظرفیت است که نمیتواند حقایق درونش را برتابد؟!
جالب اینجاست که خود آقای نکونام درادامه همین مصاحبه با اذعان به این حقیقت میگویند: «بنده خیلی بیشتر از شما از نواقص و بیتدبیریهای این مسئول و آن مسئول مطلع و خیلی هم خون دل میخورم.»
آقای نکونام! مردم ما سالهاست که به بیتدبیری و بیلیاقتی بعضی مسئولین پی بردهاند و همواره خون دل خوردهاند؛ فکر نکنم بیان این واقعیتها چندان تازگیای داشته باشد که مردم تاب مواجه شدن با آن را نداشته باشند. ای کاش چنانچه فرمودید: «بر سر مسئولین فریاد بزنید که چرا در این شهرسینما و جود ندارد» میگفتید: بر سر مسئولین فریاد بزنید که مسئولین محترم! حس ناسیونالیستی و قومگرایی را بگذارید کنار.
ایشان درادامه اظهار داشتند: «شما در اصفهان و شیراز نیستید، شما درسیستان و بلوچستان هستید که هر روز آمادگی یک تنش را دارد!» حال سؤال ما از آقای نکونام اینست که: آیا تا به حال فکر کردهاید، چرا سیستان و بلوچستان با اصفهان متفاوت است؟ مگر مردم این دو استان باهم متفاوتند؟ آیا آب و خاک این دو استان آنها را از هم متمایز ساخته است؟ یا صرفا موقعیت جغرافیایی آن وضعیتش را وخیم ساخته است؟ یقینا چنین نیست. بلکه بیتدبیری بعضی از مسئولین در این میان نقش مهمی داشته است؛ چنانچه خود حضرتعالی بدان اشاره کردهاید.
ما بارها شنیدهایم که «الناس علی دین ملوکهم» تا مادامی که بعضی مسئولین استانی تنشزا در رأس امور باشند بطور قطع استان ما شاهد چالشهایی به این شدت خواهد بود.
اگر مسئولین خواهان استانی امن و بدون تنش و چالش هستند - نمیگوییم تنها راه - اما به جرأت میتوان گفت مهمترین راه نیل و رسیدن به این آرزو، تغییر رویه مسئولین میباشد. و این مهم محقق نمیشود مگر با تذکر دادن به آنان.
حال؛ خواه این تذکر ازجانب حضرتعالی باشد یا یک روزنامه نگار و یا فلان مولوی!
ی دور شده ام من از دوران کودکی درهمسایگی مسجد جامع بزرگ اهل سنت ایران بودم دلتنگی عجیبی دارم دوست دارم از دوباره آنجا نماز با جماعت علما بزرگ مثل حضرت شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید(حفظ الله ) و مفتی محمد قاسم بنی کمال (حفظ الله ) مولانا عبدالغنی (حفظ الله ) و علمای بزرگ دیگر بخوانم
از عبدالله بن عمر رضي الله عنهما روایت شده که پیامبر (ص) روزی دربارۀ نماز فرمود: هرکس برنماز محافظت کند نماز برای او نور وبرهان و نجات در روز قیامت خواهد شد، و هرکس برآن محافظت ننماید هیچ نور و برهانی و نجاتی برای او نیست و درروز قیامت همراه فرعون و هامان و ابی بن خلف خواهد بود. احمد بن حنبل این حدیث را روایت کرده، و هیثمی گفته است: رجال آن موثق می باشند.
اعتماد؛ در مجازات هاي كيفري علاوه بر بلوغ، رسيدن به سن رشد هم لازم است و اين رشد براي دختر و پسر همان رسيدن به سن ۱۸ سال است.
